SİNETAYFA

İlginç bir zamanda yolculuk filmi. Genelde zaman yolculuğu ile ilgili filmlerde bu yolculuk bir tür teknolojik cihazla, ya da Geleceğe Dönüş serisindeki gibi ultra hızlı bir arabayla falan yapılır. Buradaysa kişinin kendini hipnotize etmesiyle gerçekleşiyor. Ana karakterlerden biri olan Richard 70'li yıllarda yaşayan bir adam. Kendini bir otel odasına kapatarak 1912'de olduğunu hayal ediyor. Bunu o kadar çok hayal ediyor ve zihnini buna o kadar inandırıyor ki, sonunda kendini 1912 yılında buluyor! Böylece film görsel efektlere pek başvurmadan bir zaman yolcuğu gerçekleştiriyor. Öncelikle şunu belirtmek gerek. Zaman yolculuğu konulu bir film izleyen kişi beyninin bir kısmını, mantığını ve bilimsel kuralları bir kenara bırakmalıdır. Çünkü bu tür filmler daha en baştan bilinen bütün mantık kurallarına ve bilimsel gerçeklere aykırıdır. En basitinden bir örnek: filmde yer alan saat. Filmde yaşlı bir kadın 70'li yıllardaki Richard'a bir saat verir ve "Bana dön." der. Richard 70 yıl geriye dönerek onu bulur ve saati ona verir. Yani Richard'a saati veren kadın bu saati yine Richard'dan almıştır. Peki ikisi de saati bir saatçiden almadıysa bu saat nereden çıktı ortaya? Bu, evrenin en temel yasalarından biri olan maddenin ve enerjinin korunumu yasası ve elektrik yükünün korunumu yasasına aykırı. Ancak tüm bu bilimsel, mantıksal şeyleri bir kenara bırkabilecek olursak eğer (neden bırakamayalım ki?) son derece hoş ve zarif bir romantik film var karşımızda. Jane Seymour gençliğinin ve güzelliğinin doruğunda. Âşık olmamak elde değil. Christopher Reeve abimiz de her zamanki gibi yakışıklı ve seksi. Hâl böyleyken kim takar maddenin ve enerjinin korunumu yasasını?! Ben şahsen kendi adıma filmi çok beğendim. Herkese şiddetle tavsiye ederim.