SİNETAYFA

Dün bir çırpıda Ariana Harwicz’e ait 2012 de yayımlanan Die My Love romanını okuyup (bu arada kitabın “Tersine Kitap” isimli taze yayınevinin ilk kitabı olduğunu öğrendim)(( ilk için çok iyi ve dikkat çekici bir çıkış kitabı), bu akşamda 2025 yılında vizyona giren film uyarlamasını da izledim.
Kırsal da vahşi ve tutkulu bir aşk yaşayan çiftin, bebeklerinin olması ile birlikte, “anne” için bu durum kimlik bunalımı, lohusalık sendromu, yalnızlık,
ve buna benzer dibe çeken duygularla dolu ve bu duyguların arasında nasıl boğulduğunu izliyoruz.Bu kitap ve film alışageldiğimiz klasik bir çift ve anne resminin dışında seyrediyor, sert ve doğrudan, karanlık ve dürtüsel şekilde düşünce ve davranışları olduğu gibi aktarıyor,izlerken ya da okurken rahatsız ediyor.Yaşanan duygusal yıkım romanda daha içsel ve zihinsel ifadeler ile anlatılırken filmde daha görsel ve fiziksel olarak aktarılmış durumda. Jennifer Lavrence filmde anne (Grace) rolünü kanımca harika yansıtmış romanda tasvir edilen karaktere uygun bir oyuncu iken baba rolünde ki Robert Potinson için aynı şeyi düşünmüyorum karakteri oturmamış ve zayıf kalmış sevemedim ben yani geçmedi bana halbuki kitapta okurken kaba saba göbekli herifin teki olarak tasvirlemiştim hayalimde ancak filmde zayıf çelimsiz ve silik bir karakter olarak yansıdı bana.
Film mi kitap mı ? Kesinlikle kitap, hatta şöyle ki kitabın kurgusu çok iyi olduğundan bence çok daha derinlikli ve detaylı dahi olabilirdi. Ancak böyle de kabulüm,kolay aklımdan çıkacak gibi değil.
Film ise konusu ve çarpıcı açıklığı ile bence etkileyici ancak bir “en” değil kesinlikle, yine de izlemeye değer.
İyi seyirler dilerim.