SİNETAYFA

Commander Dragonlord yazdı: 06 Nis 2026


Bir keresinde iş yerinde ciddi bir zorbalığa maruz kalmıştım. İş yerindeki "uyuz"lardan biri ("iş arkadaşı" demiyorum bakın, "uyuz" diyorum) beni sürekli rahatsız ediyordu. Bana resmen gıcık kapmıştı. Beni gördüğü her yerde hakaret ediyor, milletin içinde bana "geri zekâlı, embesil" gibi laflar ediyordu. Utanması, sıkılması yoktu. Bazen böyle olur işte. Uyuzun biri gelir, kafayı size takar, zorbalık etmeye başlar. Etraftaki arkadaşlarım da "Boş ver, tepki verme. Tepki vermezsen sonunda sıkılır, bırakır peşini." diye beni teskin etmeye çalışıyordu. Ben de tepki vermemeye çalışıyor ama bir yandan da öfkeden kuduruyordum. O kadar çok öfkeleniyordum ki, hayalimde onu yere deviriyor, kafatasını ayaklarımla tekmeliyordum. Sonunda geberiyordu, kafatası parçalanıyordu ve beyni etrafa saçılıyordu ama ben hırsımı alamadığım için beyin parçalarını da ezmeye, moleküllerine, atomlarına ayrılana kadar ezmeye devam ediyorum. Ama tabii bunların hepsi hayalimde gerçekleşiyordu. Gerçekte bunların hiçbiri olmuyordu. Tıpkı Emma gibi. Emma lisedeyken zorbalığa uğramış. "Arkadaşları" ona zorbalık etmiş. Biliyoruz ki bu zorbalık çok iğrenç bir şey. Zorbalığa uğrayan kişinin psikolojisini çökerttiği gibi, kimi durumlarda intihara bile sürüklediği biliniyor. İşte Emma lisedeyken böyle zor bir süreçten geçmiş. İşte o yıllarda baskıya daha fazla dayanamayan Emma amcasının tüfeğini alarak bir okul katliamı yapmayı planlamış. Ama sadece planlamış. Gerçeğe dönüşmemiş hiçbir zaman bu katliam. Hayalinde kalmış. Hayalinde tasarladığı ama hiçbir zaman gerçeğe dönüşmeyen bir katliam için, yıllar sonra Emma'yı suçluyor, Emma'yı ayıplıyor herkes. İşte Kristoffer Borgli'nin Zendaya ve Robert Pattinson'lu yeni filmi Drama'nın ikilemi bu. Bir insanı hayal ettiği ama hiç yapmadığı bir şey için suçlayabilir miyiz? Film aslında iyi ama sanki - katliam yapmanın eşiğinden dönen Emma gibi- derin bir mevzuya dalmanın tam eşiğinden dönmüş gibi. Film daha ziyade Emma'nın geçmişindeki bu olayın etrafındakiler üzerinde yarattığı etkiler ve bu etkilerin yarattığı trajikomik olaylarla sınırlandırmış kendisini. Bu bıçak sırtı konuyu tüm derinliğiyle ele alacak kadar ciddi bir film değil çünkü bu. Belki de bu bıçak sırtı meselenin ağırlığı altında ezilmekten korktu yönetmen. (Kim korkmazdı ki?) Sonuç olarak film... Neyse sonunu anlatmayalım, spoiler olmasın. Herkesin sormaya çekindiği bir soruyu sorarak noktalayalım o zaman: Emma'nın katliam yapmayı planladığı okuldaki çocukların hiç mi biri öldürülmeyi hak etmiyordu?

İş yerinde bana musallat olan herife dönecek olursak, ondan nasıl mı kurtuldum? Bir gün koridorda çok üstüme gelince, daha fazla dayanamayıp bağırdım. Hem de çok pis bağırdım. Çok pis küfrettim. "Orospunun oğlu! Orospunun piçi! Orospunun yavrusu!" gibi, daha aklıma gelmeyen, yakası açılmadık pek çok küfür savurdum. Elimden zor kurtardılar. Benim gibi sessiz, kendi hâlinde birinin böyle tepki vermesi onu şaşkına çevirmiş olmalı ki şok geçirdi. O günden sonra beni görünce düğmelerini iliklemeye, bana "abi" diye hitap etmeye başladı.