SİNETAYFA

Dekorsuz, süslemesiz, görsel efekt olmadan tek kişi ile çekilmiş bir film. Konu o bildik Auschwitz de geçiyor. Anti-Faşist bir gruba dahil olan Primo Levi kendini İtalyan Yahudisi olarak anlatarak ölümden kurtulmak için kampa gönderilmeye razı oluyor. Bir çalışma kampında insanın başına ne gelebilir ki?

1947 yılında kaleme aldığı "Bunlar da mı insan?" adlı romanının başarılı bir oyunculukla sahneye aktarılmasını izliyoruz.

1961de kaleme almaya başladığı bir diğer romanı "Ateşkes" de 1997de sinemaya uyarlanmış...

1987de daha fazla taşıyamamış bu yükü ve intihar etmiş...

Dozunda aksiyon sahneleri ile abartıya kaçmayan bir film olmuş. Sonundaki hafif ters köşe ise tebessüm ettiriyor.

İzlenebilir bir film.

İşin içine Anthony Hopkins girince kötü denemiyor. Ne olursa olsun adam filmi alıp götürüyor. Yine öyle yaptı.

Geçmişe bağlı travmaları olan bir FBI çalışanı medyum sezgilerinden ötürü yeniden göreve çağrılıyor. Kıramadığı dostu ve onun genç ortağı ile bir seri katilin izini sürüyorlar. Süreç içinde onlar mı kovalıyor, yoksa kovalanıyorlar mı belirsizlik yaşanıyor.

Türün meraklılarına tavsiye ediyorum.

Neden böyle bişey yaptım diye düşünürken, neden böyle bir film çekerler ki? diye düşünmeden edemedim. Kategori yok, komedi desen değil, aksiyon hiç değil.

Gereksiz vakit kaybı.

Saplantı filminin kızılcık şerbeti soslu Türk versiyonu! Sehpa alınana kadar olan bölüm kesinlikle tüm çiftlere izletilmeli! Hanıma itaat et, biat et mutlu ol kardeşim gerisi hikaye! Algı Eke’yi çok beğendim, onun haricinde oyunculuklar çok geçmedi bana… Herkese hitap eden bir tarz değil! Sehpa çok çirkindi bu arada…

Sıcacık bir film, zaman zaman gülümsetse de genel olarak yürek burkan bir film.

Yıllarca oyununu oynadık, sonra Angelina Jolie hayat verdi Lara'ya...

Şimdi başlangıça dönüyor, Lara neden Lara oldu onu öğreniyoruz.

Ben anladım ki; salt aksiyon bana göre değil, böyle dozunda olacak.

Aksiyon severlere tavsiye ediyorum, serinin rutkunları zaten izlemiştir bile.

"Herkesin izlediği ama kimsenin anlamadığı" o filmi, en sonunda ben de izledim! Nuri Bilge Ceylan'ın bir çok filminde karakterleri daha gerçekçi göstermek ve rol yapılıyormuş hissini kırmak için, bence iyi rol yapamayan ve her zaman kendini oynayan, "kötü oyuncuları" seçtiğini düşünüyorum ama en büyük ve en yanlış seçimini bu filmde Yılmaz Erdoğan ile yapmış! Adam o kadar kötü oynuyor ki, sanki özellikle kötü oyunculuk nasıl olur dersi vermek için, professonel bir oyunculuk sergiliyor! Hayret ettim...

Puanım 7

Uzatmadan direkt söylüyorum. Kötü bir film. Kadroda Engin Altan, Erkan Can, Ali Sürmeli gibi hatırlı kişiler olmasa muhtemelen indirmezdim bile. Kadimler adı verilen bir örgüt dünyanın sonunu getirmeye ve kaostan yeni bir uygarlık yaratmaya karar verince bir grup insanı bu yeni başlangıç için seçer ve hep beraber bir otele kapanırlar. Bu noktada kutsal metinlerde bahsi geçen ve insanlığın bir tufanda yok olup, gemiye sığınan birkaç kişinin insanlığı yeniden başlattığı Nuh Tufanı'na gönderme yapmaya çalışmışlar belli ki, çünkü ana karakterlerden birinin adı Nuh öbürünün adı Tufan Kör kör parmağım gözüne bir gönderme yapmışlar resmen. Seyirci anlamayabilir düşüncesiyle mi böyle yapmışlar, yoksa seyirciyi aptal yerine mi koymuşlar, belli değil. Sırıtan göndermeler bununla sınırlı değil. Kadimler örgütü, ünlü yönetmen Stanley Kubrick'in son başyapıtı "Gözü Tamamen Kapalı"dan "epey" bir ilham almış. Artık ilham mı almış, arak mı yapmış, orasına siz karar verin. Bir diğer sıkıntı karakterlerin ve karakterler arası ilişkilerin yüzeyselliği. Hatun kızımız yeni tanıştığı taksiciyi dudaklarından öpüyor ve bunun aşk olduğuna inanmamız bekleniyor. Oldu canım, başka bir isteğin var mı? Çay, kahve falan? Neyse, daha fazla anlatıp tadınızı kaçırmayayım. Vaktiniz değerliyse hiç bulaşmayın. Değersizse buradan buyurun.

İzleyemediğimiz filmler için de ayrı bir başlık mı açsak, ne yapsak?



Gerçekçilikten aşırı uzak ve aşırı yapay hissettiren bir atmosfer hakim. İnsan bir yerden sonra boğuluyor ve bırakıyor...