Bugün Hangi Filmi İzlediniz?

[denisilin]

[homoludens]

Film, Kore'de, ana geçim kaynağı balıkçılık olan Sokcho” adında küçük bir sahil kasabasında geçer. Kadın başrol olan Soo-Ha'nın, Sokcho'daki rutinleri, küçük bir balıkçı dükkanı olan annesini ziyaret etmek, küçük bir pansiyonda çalışmak, erkek arkadaşı Jun-Ho ile zaman geçirmektir. Karakterin kasabadaki bu rutinleri, kasabanın ruhu ile paralel sarkastik ve monoton ilişki yumağı olduğunu da hissettirir.

Bir gün Fransız bir yabancı, Yan Kerrand, Soo-Ha’nın çalıştığı pansiyona gelir. Bu ziyaret, Soo-Ha’nın hayatını sessizce ama derinden sarsar: çünkü Soo-Ha’nın geçmişi, babası ve kimliği üzerine yıllardır bastırdığı sorular, bu yabancının gelişiyle yeniden uyanır. Soo-Haa'nın babası, bir Fransızdır ve annesi hamileyken döneceğini söyleyerek gittiği Fransa'dan artık geri dönmez. Ve genç kadının karakteri ve kimliği hiç tanımadığı Batılı, Fransız bir babanın kendisini terk etmesi ve içinde doğup büyüdüğü kasabanın ıssızlığı ile oluşur .

Soo-Ha kasabaya gelen Fransız yazarı önce görmezden gelir, yok sayar, daha sonra merak eder, ilgi odağı yapar. Yaşadığı duygusal karmaşa ile hem kendi kimliğiyle hem de öz geçmişiyle yüzleşmeye girişir. Ancak bu yüzleşmenin patlama anında, yazar Yan Kerrand bu sorumluluğu genç kadının babası gibi üstlenmez; rasyonel, akılcı, soğuk ve uzak batılı özne (yazar) 'bu senin sorunun' der gibi mesafe koyar. Soo Ha'nın belki de Batılı, Fransız, erkek tarafından ikinci terk edilişidir. Estetik ameliyatı olup batılı gibi görünmeye ve yaşamaya çalışan sevgilisini, içindeki 'doğu boşluğunu' dolduramadığı için terk eden Soo Ha, bu sefer kendisi batılı bir söylemin peşine takılır, baba figürü kaybını / odipus kompleksini ikinci kez yaşar.

Filmde, uzak, yalnız ve terk edilen doğu ile sahi, gerçek batı ; birlikte semiyotik bir ilişki içindedir. Filmi süzgeçten geçirince, bireysel duygulardan çok tarihsel ve coğrafya duygusu üzerine kurulu olduğunu anlıyoruz.

Soo-Ha ile Yan Kerrand arasındaki ilişki sessiz, temkinli, kırılgan bir bağ şeklinde gelişir. Onlar büyük laflarla değil; küçük sınırlarla, suskunluklarla, aralarındaki mesafeyle iletişim kurmaya çalışır. Bu ilişki, Soo-Ha’nın kendi geçmişi ve kimlik arayışıyla paralel ilerler.

Film, aşk / romantizm klişelerine düşmeden; kimlik, aidiyet, yabancılaşma, yalnızlık ve kadın / birey olma halleri üzerine sessiz ama derin bir hikâye kurar.

[kuzeydebiryer]

55 yaşındaki Paul Thomas Anderson'ın 20 yıllık bir yaratım sürecinin sonucunda ortaya çıkan bir yapım. Kimilerinin çok sevdiği kimilerinin ise ne var bunda dediği bir film. Aslında bu farklı bakış açıları filmin kaotik yapısına da çok uygun. Bir çok açıdan alışılmış Holywood anlatısı ile çelişen karakterler ile bezeli bu hikaye seyircinin de kafasını allak bullak ediyor. Thomas Pynchon’ın 1990 tarihli Vineland isimli romanından yola çıkan PTA ,hikayenin baba kız anlatısından çok etkilenerek bu işe soyunuyor. Baba karakterini kahraman rolünün içerisine gizlenmiş şaşkın bir karaktere dönüştürmeyi başaracak Leonardo di Caprio'yu Bob rolünde, saf devrimciliğin özünde bir karakter olarak tanıştığımız ama saflığını koruyamayan Perfidia rolünde Teyana Taylor'ı izledik. Franch 75 adlı bir örgütün mücadelesine tanıklık ettiğimiz ilk bölümde bu iki karakterin zıtlığı hemen dikkatimizi çekiyor. Film bu zıtlıklar üzerine çok iyi inşa edilmiş bir yapımdı. Sadece farklı karakterler için değil Bob'un geleneksel aksiyon karakterlerinde göremediğimiz içsel çatışmaları filmin en sevdiğim yanıydı. Bu kadar aklı karışık bir karakterin karşısına sert bir kaya gibi çıkan Lockjaw’u canlandıran Sean Penn olağanüstü bir performans sergiliyor. Belki de hikayeden çok performansların önce çıktığı bir film olmuş. ilk oyunculuk denemesini Willa karakteri ile gerçekleştiren Chase Infiniti'den, Sensei Carlos karakterine can veren Benicio del Toro'ya kadar uzanan geniş bir başarılı performans listesi ile karşı karşıyayız.

Benicio del Toro'ya ayrı sayfa açmak gerekir. Leonardo di Caprio'nun aklı karışık ve ne yapacağını bilmez oyuncu performansına, sakinliği ve ne yapacağından çok emin olan bir Sensei hocası portresini eklemesi inanılmaz bir zıtlık ve enerji getirmiş. PTA'in oyuncularına bıraktığı büyük doğaçlama alanının ne kadar doğru bir tercih olduğunu her sekansta anlıyorsunuz.

Gişede hüsrana uğrayan bir film olsa da PTA'in çok mutlu olduğunu düşünüyorum. Aklındaki planlı kaosu tam anlamıyla ekrana taşımayı başarmış. Filmin en sevdiğim yanlarından birisi de finalinde ki araba kovalamacası sahnesiydi. Dalgalanan yolların içerisinde ki aksiyonu izlemek oldukça keyifliydi.

8 / 10

[svsknr]

Bir süredir merakla beklediğim bir filmdi ama vakit bulup izleyememiştim. Gerçi, çok da bir şey kaybetmemişim açıkçası. 2,5 saatlik süresine rağmen, bir çok sahne oldu bittiye getirilmiş hissi yaratıyor! İzleyiciyi, sanki altından derin felsefi fikirler çıkacakmış beklentisine sokuyor ama birden bire sonuca bağlanan olaylar örgüsünden ibaret gibi... Belki de, Pan'ın Labirenti'nden sonra beklentilerim fazlaydı bilemiyorum ama çok da beğendiğimi söyleyemeyeceğim.

[denisilin]

[Commander Dragonlord]

Düşler, (alternatif adıyla, İlişki) uluslararası alanda tanınarak ABD'de yeni bir hayat sürmeyi hayal eden Meksikalı genç balet Fernando'yu izliyor. Fernando, sosyete camiasında ve hayır işlerinde tanınmış sevgilisi Jennifer'ın kendisine destek sözü vermesi üzerine, her şeyini ardında bırakıp neredeyse ölümü göze alarak, Meksika’dan yasadığı bir şekilde sınırı geçerek San Francisco’ya gider. Ne var ki gelişi, Jennifer'ın üzerine titrediği, özenle kurduğu dünyasını altüst eder.

Michel Franco'nun Nuevo Orden / Yeni Düzen (2020), Sundown / Günbatımı (2021) ve Jessica Chastain'in de rol aldığı Memory / Hatır'ın (2023) ardından çektiği bu yeni film, dünya prömiyerini geçtiğimiz Şubat ayında düzenlenen Berlin Film Festivali’nde, festivalin Ana Yarışma bölümünde yaptı ve büyük ödül Altın Ayı için yarıştı. Michel Franco'nun Meksika ve Amerika arasındaki gergin ilişkileri, son derece beklenmedik bir zamanda, sınıfların ve ırkların çarpışmasını konu alan bir göçmen dramasında yansıttığı yeni filmi Düşler, ABD'deki zengin ve ayrıcalıklı bir kesimin erotik takıntıları ve fantezileri üzerinden, ABD'deki göçmenlerin yaşamlarına derinlemesine bir bakış sunuyor ve zehirli ilişkileri çarpıcı bir şekilde tasvir ederek, hazmı zor bir seyir deneyimi vaadediyor.

Bu arada, filmin altyazılarını dilim döndüğü kadar çevirmeye çalıştım. Filmi bulup da altyazısını bulamadıysanız, benim altyazımla izleyebilirsiniz.

https://www.patreon.com/posts/dusler-2025-144464226

[kuzeydebiryer]

Filmin ruhuna ya da bir başka ifadeyle karakterin ruhuna aykırı bir filmdi. Bu konuda filme alışmam zor oldu. Bu acımasız savaşçıyı bu şekilde izlemek garip geldi. Bir taraftan da filmi sevdiğimi itiraf edeyim. Savaşçımızı bir sentetik yoldaşla yırtıcı bir gezegende buluşturmak farklı, bir o kadar da izlemesi keyifli bir yapı. Filmdeki görsel zenginlik, gezegenin amansız çeşitliliği ile birleşince seyir zevki inanılmaz artmış. Karakterin vahşiliğini eğip büken bir iş olmasını eleştirsem de baştan sona sürükleyici yapısı ile güzel bir deneyim oldu.

7 / 10

[denisilin]

[kuzeydebiryer]

Geçmişin gölgesinde, genç bir kadının yarım kalmışlıklarla dolu hikayesi. Hüznün boşluklara sızan küçük fırça darbelerinde eksik kalan bir şeyler var. Günlük hayatın sıradanlığında her an her köşede bekleyen bir yüzleşmenin hafif sancıları her karesine sinmiş bir film. Soo-Ha'nın yüreğinde ki acısı çığlıklara karışmadan kendi benliğinde eriyor ve ben bunu izliyordum. Yönetmenin filmin içine kattığı çizimler onun iç dünyasına açılan pencerelerdi. Bu sahneler filmin anlatımına güç katıyordu. Tanımadığı Fransız babasının bir turist imgesiyle hayatına girişi. Onun küçük yüreğinde ki özlemleri, kafasının karışıklığı küçük dokunuşlarla bize aktarılırken geçen hüznü hissetmemek elde değil. Dağın yamacındaki balık metaforu filmin en can alıcı replikleriydi.

Yarım kalmış insan öykülerini seven biri olarak bu filmi sevdim. Başarılı bir ilk uzun metraj filmi.

[denisilin]

Kadro şahane! Kimsenin kimseye güvenemediği, dostun dosta düşman gibi baktığı, gerilim ve gizem ile harmanlanmış etkileyici bir suç filmi… Çatışma sahneleri pek yok, zaten filmin öyle bir derdi de yok! Yaşanmış olaylardan esinlenmiş demesine gerek yok gibiydi! Soğuk kış gününde keyifle takip ettim, izlenir bir yapım. Eski tarz katil kim filmlerinin polisiye tarzı suçlu kim olanı denebilir!