Bugün Hangi Filmi İzlediniz?

[denisilin]

Başları çok pamuk şeker kıvamında olunca, derinliği olmayan bir Türk filmi mi acaba dedirtti! Ancak ilerledikçe çok hoşuma gitti. Özellikle abisi ve Münir Özkul ile didişmeleri çok hoştu. Tanımadan sevdiğimiz ve hatta üzerimizde emeği olan insanlardan… Keyifli bir yapım. Eski filmleri çektikleri sahnelerde çok duygulandım, filmler aklıma geldi, sevdiğim sahneler…

[denisilin]

Tarık Akan’ın en güzel filmlerinden… Hulusi Kentmen’in İstanbul’a gelip çocukları bastığı sahneler efsane… Tatil günü çok güzel nostalji oldu.

[byKush]

Harry Potter dünyasının geçmişini anlatan serinin ikinci filmi.

Türün meraklılarının aşina olduğu isimlerin geçmişleri ile ilgili gerçekleri anlatan bu üç filmi serinin meraklılarının kaçırmaması gerekiyor.

[Zorba]

Konu biraz klasik ama konunun ele alınışı, görsel kullanımı başarılıydı. Müzikler ise bir blues sever olarak tek kelime ile muhteşemdi.

Müzikler kesinlikle efsaneydi ayrıca siyahilerin buluşması, müzikholün çekiciliği, vampirler davetsiz giremiyor oluşu,Michael j.nin iki karakteri birden canlandırması…ilginç akışta bir film idi.

[Zorba]

Tarık Akan’ın en güzel filmlerinden… Hulusi Kentmen’in İstanbul’a gelip çocukları bastığı sahneler efsane… Tatil günü çok güzel nostalji oldu.

Gülşen Bubikoğlu çocukluk hayranlığım hele otobüste Tarık Akan’ın Gülşen Bubikoğlu’nu öptüğü Gülşen B.nin çığlık attığı sahne unutulmaz nostaljim

[Zorba]

İka Kaurismäki’nin yönettiği ve yazdığı Proletarya üçlemesi olan bu fimler in her birinde işçi sınıfının hayatları ve sorunları farklı hikayeler üzerinden ele alınmış olarak izleniyor.Karakterler donuk,soğuk, yoksul ve yoksun… renkler çizgiler de öyle.Ancak şekillendirmesi kolay, anlaması basit ve bağ kurması rahat filmler…
İİk film Shadows İn Paradise ; Mikander adında bir çöpçünün hayatına dair anlatım mevcut iken ikinci film olan Ariel de de işsiz kalan bir madenci olan Toisto’nun yaşamı ve kaçışını,üçüncü film olan The Match Factory Girl de ise kibrit fabrikasında çalışan işçi kadın Iris’in yaşadığı dönüşümü ve başkaldırışı anlatıyor..daha fazla detay spoiler olacak gibi… filmler ruhsuz gibi görünse de garip bir kara mizahı var ve o kadar az iletişim ve etkileşim arasında filmin sıkmadan nasıl akıp gittiği de ilginç.Ben sevdim…Meraklısına iyi seyirler dilerim.

[denisilin]

Addison Timlin shameless Lip ile evliymiş ve hatta iki çocukları olmuş, ben en son aynı dizideki kızla aşklarını biliyordum! Filme gelirsek; fikir güzel, mekan güzel ama kalite düşük, özenilmemiş hissi veriyor. Sanki sahneleri kırpılmış bir erotik film gibi…

[denisilin]

Kadınlara karşı aşırı hödük bir adamın yaşadığı talihsiz bir kaza sonrası gittiği paralel evren gibi farklı bir dünya... Her şeyin tersine döndüğü, kadınların güçlü ve antipatik olduğu bir dünya... Komikliği iticilik üzerinden tanımlamış Sacha Baron Cohen'e rol çok yakışmış. Kediye bayıldım. Rosemon Pike ise bu halleriyle inanılmaz çekiciydi. Kadrosu iyi, keyifli ama klişe bir Netflix yapımı... Suudi Arabistan'da artık erkekler araba kullanabilecekmiş haberi çok hoştu!!! Kadınlara yönelik kaba bakış açısına karşı tatlı bir taşlama denebilir. Şarkılar, mekanlar, arabalar ve kostümler! harika...

[denisilin]

Kaia Gerber, Ciny Crawford'un kızı... Az da olsa gözüküyor filmde, bir ışık var gibi kendisinde... Anne Hathaway ve Michaela Coel ikilisi taşıyor filmi... Biraz müzikal, daha çok depresif bir ilişki, psikoloji ve hafif gizem... Şarkıları Anne söylemiş diye okudum, en azından çoğunu... Şarkılar çok hoşuma gitti. Tamamlaması zor bir yapım!

[Zorba]

Bir keresinde iş yerinde ciddi bir zorbalığa maruz kalmıştım. İş yerindeki "uyuz"lardan biri ("iş arkadaşı" demiyorum bakın, "uyuz" diyorum) beni sürekli rahatsız ediyordu. Bana resmen gıcık kapmıştı. Beni gördüğü her yerde hakaret ediyor, milletin içinde bana "geri zekâlı, embesil" gibi laflar ediyordu. Utanması, sıkılması yoktu. Bazen böyle olur işte. Uyuzun biri gelir, kafayı size takar, zorbalık etmeye başlar. Etraftaki arkadaşlarım da "Boş ver, tepki verme. Tepki vermezsen sonunda sıkılır, bırakır peşini." diye beni teskin etmeye çalışıyordu. Ben de tepki vermemeye çalışıyor ama bir yandan da öfkeden kuduruyordum. O kadar çok öfkeleniyordum ki, hayalimde onu yere deviriyor, kafatasını ayaklarımla tekmeliyordum. Sonunda geberiyordu, kafatası parçalanıyordu ve beyni etrafa saçılıyordu ama ben hırsımı alamadığım için beyin parçalarını da ezmeye, moleküllerine, atomlarına ayrılana kadar ezmeye devam ediyorum. Ama tabii bunların hepsi hayalimde gerçekleşiyordu. Gerçekte bunların hiçbiri olmuyordu. Tıpkı Emma gibi. Emma lisedeyken zorbalığa uğramış. "Arkadaşları" ona zorbalık etmiş. Biliyoruz ki bu zorbalık çok iğrenç bir şey. Zorbalığa uğrayan kişinin psikolojisini çökerttiği gibi, kimi durumlarda intihara bile sürüklediği biliniyor. İşte Emma lisedeyken böyle zor bir süreçten geçmiş. İşte o yıllarda baskıya daha fazla dayanamayan Emma amcasının tüfeğini alarak bir okul katliamı yapmayı planlamış. Ama sadece planlamış. Gerçeğe dönüşmemiş hiçbir zaman bu katliam. Hayalinde kalmış. Hayalinde tasarladığı ama hiçbir zaman gerçeğe dönüşmeyen bir katliam için, yıllar sonra Emma'yı suçluyor, Emma'yı ayıplıyor herkes. İşte Kristoffer Borgli'nin Zendaya ve Robert Pattinson'lu yeni filmi Drama'nın ikilemi bu. Bir insanı hayal ettiği ama hiç yapmadığı bir şey için suçlayabilir miyiz? Film aslında iyi ama sanki - katliam yapmanın eşiğinden dönen Emma gibi- derin bir mevzuya dalmanın tam eşiğinden dönmüş gibi. Film daha ziyade Emma'nın geçmişindeki bu olayın etrafındakiler üzerinde yarattığı etkiler ve bu etkilerin yarattığı trajikomik olaylarla sınırlandırmış kendisini. Bu bıçak sırtı konuyu tüm derinliğiyle ele alacak kadar ciddi bir film değil çünkü bu. Belki de bu bıçak sırtı meselenin ağırlığı altında ezilmekten korktu yönetmen. (Kim korkmazdı ki?) Sonuç olarak film... Neyse sonunu anlatmayalım, spoiler olmasın. Herkesin sormaya çekindiği bir soruyu sorarak noktalayalım o zaman: Emma'nın katliam yapmayı planladığı okuldaki çocukların hiç mi biri öldürülmeyi hak etmiyordu?

İş yerinde bana musallat olan herife dönecek olursak, ondan nasıl mı kurtuldum? Bir gün koridorda çok üstüme gelince, daha fazla dayanamayıp bağırdım. Hem de çok pis bağırdım. Çok pis küfrettim. "Orospunun oğlu! Orospunun piçi! Orospunun yavrusu!" gibi, daha aklıma gelmeyen, yakası açılmadık pek çok küfür savurdum. Elimden zor kurtardılar. Benim gibi sessiz, kendi hâlinde birinin böyle tepki vermesi onu şaşkına çevirmiş olmalı ki şok geçirdi. O günden sonra beni görünce düğmelerini iliklemeye, bana "abi" diye hitap etmeye başladı.

Çocuklukta zorbalığa uğrayan çok çok yakınım biri vardı,aynı sınıftaydık, onun zorbalığa uğraması benimde onunla birlikte uğramam demek oluyordu çünkü onu yaşadığı zorbalıktan kurtarmak için kendimde o zorbalığın için de kalıyordum.Bu öyle bir şey ki aklımdan hem zorbalığa uğrayan benim canımdan öte yakınımdan hem de diğer zorbalık yapan çocuklardan kurtulmak için neler geçmiyordu,kimi zamanda içinde bulunduğum kendimden kurtulmak için…
bu akıldan geçenler olayı itiraf edilenlerden çok daha cani vahşi sapkın hayalperest bi dünya değil mi? herhangi biri ya da bir şey için herhangi bir zamanda herhangi bir sebepten dolayı aklından geçenler…belki de asıl karakterler orada saklı ya da bu akıldan geçenleri denetleyerek eyleme geçirip geçirmemekle iyi ya da kötü bireyler olarak adlanıyoruz ya da bilmiyorum başka birşey … ama düşündüm de @svsknr bu kesinlikle tartışma film ve aklımızdan geçenlerden ne kadar sorumluyuz ? Tartışmaya açık konu olabilir ne dersin ?

Filmi çok gördüm ama izlemeye hevesim olmadı,sizin anlatımınızla en yakın zaman da izleyeceğim.